Topic: CrossOver Board Post Reply Back To Forum

  • zeya
    Time/Date : 20:27:11 @ 03/10/2013

    เนื้อเรื่อง

    กรุงเทพในอนาคตอันใกล้จู่ๆเกิดเหตุการ์ณประหลาดขึ้นเมื่อจู่ๆท้องฟ้าก็แตกเป็นรอยแยกอันน่ากลัวแสงประหลาดสีรุ้งตกลงมาจากฝากฟ้าพร้อมกับการปรากฎตัวของเหล่าตัวละครจากเรื่องต่างๆจากหนัง การตูนและเกมส์ต่างมาปรากฏกายข้างๆพวกเขาไม่เพียงที่ประเทศไทยเท่านั้นแต่มันเป็นปรากฏการ์ณที่แตกตื่นไปทั่วทั้งโลกแล้วเวลาก็ผ่านไปครึ่งปีเหล่าผู้คนและตัวการตูนก็ต่างปรับตัวเข้าหากันและกัน ทั้งสองฝ่ายนั้นต่างรู้ตัวด้วยว่าถูกอะไรบางอย่าทำให้ต้องมาคู่กับมนุษย์ซึ่งพวกเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าทำไมและที่แน่ๆก็คือทั่วโลกกำลังประสบปัญหาการก่อการร้ายจากองค์กรแห่งการหวนกลับคืน เป้าหมายขององค์กรนี้คือการทำห้โลกและมิติต่างๆบิดเบี้ยวเพื่อทำให้เกิดพลังทำลายที่เกินคาดคิดตามความเชื่อที่ว่าทุกอย่างถึงเวลาที่ต้องดับสูญของทุกสรรพสิ่งโดยไม่มีข้อยกเว้นทุกฝ่ายจึงต้องร่วมมือกันยับยั้งองค์กรนี้และในตอนนี้เหล่าผู้คนรู้แล้วว่าคนที่ทีตัวละครเป็นคู่หูนั้นจะมีอำนาจที่จะทำให้เศษเส้นแ่บ่งเส้นซึ่่งก็คือละอองสีรุ้งที่ร่วมตัวกันจนเป็นเส้นริบบิ้นเรืองแสงนั้ีนกลับคืนสู่ที่เดิมของมันเพื่อฟื้นฟูสมดุลที่เสียไปแต่ทว่าองค์กรแห่งการหวนกลับคืนก็ค่อยจะแย่งชิงเศษเส้นแบ่งนั้นเช่นกัน

    กฎของบอร์ด

    1. ห้ามบังคับตัวละครของผู้อื่น

    2. ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด

    3. ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร

    4. ผู้เล่นสามารถฆ่าตัวละครของตัวเองได้แต่จะอนุญาติได้แค่เพียงสามครั้งและต้องไประบุุุตัวที่ผู้เล่นฆ่าในบอร์ดสมัครตัวละครตัวนั้นว่าตายเพื่อสร้างตัวละครใหม่

    5. ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม

    6. ถ้าต้องการใช้พลังพิเศษ ความสามารถพิเศษ ท่าไม้ตายของคู่หู ฝ่ายออรินั้นจะต้องพูดคำว่า "ขอแลกเปลี่ยน" หนึ่งครั้งต่อหนึ่งการใช้หนึ่งครั้งและออรินั้นจะต้องเสียประสาทหรือการควบคุมอย่างใหนอย่างหนึ่งและคู่หูจะโดนครึ่งหนึ่งของที่ตัวออริได้รับ ซึ่งโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาเองว่าจะโดนอะไรซึ่งต้องใช้เวลา 7 ตามวันที่ประกาศแลกเปลี่ยนไป

    7. ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ

    8. การรักษาและฟื้นพลังต่างๆของคู่หูนั้นจะทำได้โดยให้ออริไปสัมผัสตัวของคู่หูเป็นระยะเวลาหนึ่ง

    9. การปรากฎตัวขององค์กรและศัตรูบางตัวที่ต้องเจอนั้นโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาทั้งหมด เดือนละสองครั้ง ไม่อนญาตให้ผู้เล่นสร้างสถานการ์ณที่องค์กรหรือศัตรูออกมาเองอย่างเด็ดขาด

    10. บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้

    11. ไม่อนุญาตให้โผสถามในบอร์ดถ้าจะถามหรือมีข้อสงสัยให้ถามในเฟซบุ๊คของโฮรต์เท่านั้น แซ็ทบ็อกซ์โลลิบากะนั้นบางทีถามแล้วโฮรตไปทำอย่างอื่นจึงไม่เห็นหรือคำถามถามแล้วมันเลื่อนลงไปจนไม่เห็นจึงควรติดต่อสอบถามโฮรต์จากเฟซบุ๊คจะได้คำตอบเร็วสุด

    12. สามารถเพิ่มออริตัวอื่นและตัวละครที่เป็นคู่หูได้แต่ตัวที่เพิ่มมานั้นจะมีสถานะเป็น NPC และไม่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้กับองค์กรและการประลองระหว่างผู้เล่น

    13. กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

    บทลงโทษของบอร์ด

    ประกาศเมิน - การลงโทษนี้จะมีก็ต่อเมื่อผู้เล่นของบอร์ดทำอะไรเกินเลยหรือผิดกฎในหลายๆครั้ง โดยบทลงโทษนี้นั้นผู้ที่ถูกประกาศเมิน จะมีสถานะทุกอย่างในการโผสของบอร์ดนี้ของผู้เล่นคนนั้นเป็นโมฆะทั้งสิ้นและการโผสนั้นจะไม่มีผลกับผู้เล่นอืนๆจนกว่าจะผู้เล่นคนนั้นจะออกมาโผสยอมรับผิดและขอโทษในบอร์ด(สำหรับคนที่โดนประกาศเมิน)

    ระบบของบอร์ด

    Cancel Post คือ ระบบยกเลิก Comment ของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม

    ใช้ในกรณีที่ผู้เล่นอีกฝ่ายทำอะไรไม่เหมาะสมกับออริของผู้เล่นอีกฝ่ายสามารถใช้ระบบนี้ได้

    --------------------------------------------------------------------------

    โฮรต์ของบอร์ดนี้

    เฟซบุ๊คของโฮรต์

    https://www.facebook.com/profile.php?id=100000565959536&ref=tn_tnmn

  • lancenater
    Time/Date : 22:09:25 @ 03/10/2013

    ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง เหล่านักเรียนชายม.ปลายหลายคนได้เดินอยู่อย่างมากมาย แต่สิ่งที่ทำให้ทุกอย่างต่างจากเมื่อครึ่งปีก่อนนั้นคือ นักเรียนบางคนต่างมี"คู่หู"ของตนกัน บางคนเป็นสัตว์ บางคนเป็นปีศาจ บางคนเป็นผู้มีพลังจิต หรือแม้แต่ผู้ที่ลือกันว่ามีคู่หูเป็น"อาเบะ"ยังอยู่ที่นี่
    และในห้องที่เป็นห้องคิงของโรงเรียน ก็มีผู้ที่มีคู่หูเช่นกัน แต่ก็แค่ 3 คนเองล่ะนะ......
    "เอาล่ะ ถึงเวลาพักแล้วเว้ย!!"เหล่านักเรียนในห้องต่างดีใจเมื่อถึงพักกลางวัน
    "เดี๋ยว!"อยู่ดีๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น เป็นเสียงของนักเรียนหญิงคนหนึ่ง แต่ว่าเธอกลับมีผมสีน้ำเงินยาว จนน่าคิดว่าไม่ผิดกฎระเบียบโรงเรียนเหรอ แต่เพราะว่าเธอเป็นแค่[ตัวละคร]จากโลกอื่นอยู่แล้ว จึงไม่มีปัญหา
    "อ...อะไรเหรอ เทนชิ"เด็กหนุ่มผู้หนึ่งหันไปหาเธอ เขามีลักษณะเหมือนนักเรียนทั่วไป เพียงแต่ใส่แว่นไว้อยู่
    "ตามชั้นมา เดี๋ยวนี้เลย!!"อยู่ดีๆเธอก็ออกคำสั่งก่อนลากเขาออกมาจากห้องไปทางหนึ่ง
    "เฮ้ย มันโดนลากไปทำอะไรแล้วเนี่ย"
    "ช่างมันเถอะ ไปกินข้าวกันดีกว่า"
    "กินเสร็จจะทำอะไรล่ะ"
    "ก็รู้กันนี่ คิดเหมือนชั้นมั้ยบีหนึ่ง!"
    "เหมือนกันบีสอง!"
    "ดูเอล!!!!"
    ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าห้องนี้เป็นห้องที่วันๆบ้าเล่นการ์ดกันอย่างมาก
    ....................
    "ว่าแต่ เรียกผมมาทำไมเหรอครับ"แลนซ์ทำท่างงๆกับเรื่องที่เกิดขึ้น
    "ช...ช่างมันเถอะน่า!! แล้วฟังไว้นะ!!"เทนชิรีบก้มหน้าแล้วพูด
    "คือว่า....ตลอดมาที่นายคอยดูแลชั้น...ช่วยเหลือชั้น...สอนชั้นหลายๆอย่าง...และอีกมากมายน่ะ ขอบคุณนะ!!"
    "งั้นเหรอครับ ไม่เป็นไรมากหรอกครับ ว่าแต่ที่เรียกมานี่แค่นี้เหรอครับ"
    "ไม่ใช่! คือว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น!! คือว่าชั้น....ช.....ช...ช...ชชช....ชอบ...."
    "อะไรเหรอครับ?"แลนซ์เริ่มงง และมอง
    "คือชั้น...ช..ช..ชอบ..ชอบ.."
    "กำลังทำอะไรอยู่เหรอจ๊ะ"
    "เหวอ!!"แลนซ์และเทนชิตกใจมากเมื่อหันหลังกลับไป ภาพเบื้องหน้าเป็นหญิงสาวผู้หนึ่งสวมชุดครู แต่กลับมีผมสีชมพูอย่างน่าประหลาด
    "ค..คุณยูยูโกะ!"
    "ยัยป้า!!"
    "แหม เรียกชั้นอย่างนั้นมันไม่ค่อยดีเลยนะจ๊ะ"ยูยูโกะกล่าวก่อนพูด"ว่าแต่เมื่อกี้มีอะไรเหรอจ๊ะ"
    "ม...ไม่มีอะไรทั้งนั้น!!"เทนชิรีบสะบัดหน้าที่แดงก่ำของตนก่อนเดินออกไปทันที
    "อ่า ผมคงต้องไปก่อนล่ะครับ"แลนซ์กล่าวก่อนเดินออกไป
    "มีอะไรก็ถามชั้นได้นะ"ยูยูโกะบอกก่อนที่แลนซ์จะออกไป
    .........
    แลนซ์นั่วดูเพื่อนทำการดูเอล ตอนนี้สนามของ[โอม]กำลังมี"กุเร็นซอรัส"ตั้งโจมตีบนสนาม และสนามของ[เจมส์]มี"เอเลเมนทัล ฮีโร่ แอร์แมน"ตั้งโจมตีอยู่
    "เทิร์นของชั้น! อัญเชิญฟอเรสแมนออกมาตั้งโจมตี! และใช้ความสามารถนำการ์ดฟิวชั่นมาจากสุสาน และขอทำการฟิวชั่น!"
    มอนสเตอร์แอร์แมนและฟอเรสแมนได้เข้ารวมตัวกันเป็น"เอเลเมนทัล ฮีโร่ เกรท ทอร์นาโด"ออกมาตั้งโจมตี
    "เอฟเฟ็คของเกรททอร์นาโด ลดพลังมอนสเตอร์ทุกตัวของคู่ต่อสู้ครึีงหนึ่ง! และโจมตี!!"
    "เฮือก"ไลฟ์พ้อยนท์ของโอมได้ลดเหลือ0 แสดงว่าเขาแพ้
    "เฮ้ย XXX เป็นอะไรไป"เพื่อนคนหนึ่งถามแลนซ์ แต่ว่าเขากลับยังนิ่ง
    ที่เทนชิพูด...มันเป็นสิ่งที่เขาคิดไหมนะ...
    เขาไม่ได้บึ้ออย่างพระเอกการ์ตูนทั่วไป และเขาดูการ์ตูนมาเยอะ จึงคาดว่าที่เทนชิพูดน่าจะเป็น"ชั้นชอบนาย"แน่ แต่มันอาจไม่ใช่ก็ไดั เทนชิจะมาชอบเขาได้ยังไง....

  • maid guy
    Time/Date : 22:22:22 @ 03/10/2013

    ครูที่ดูนักเรียนเล่นกันกลางสนามนั้นมองอยู่จากด้านบน เขาเหมือนเอือมระอะเล็กน้อย

    "ความเคยชินนี่มันน่ากลัวจริงๆ"
    "นั่นสินะ"ยูคาริที่โผล่มาแค่ครึ่งตัวดูอยู่
    "ถึงตกใจที่มีเท็นชิแถมยูยูโกะมาเนียนสอนหนังสือด้วยนี่ก็เหอะ แต่พอชินไปก็เหมือนเรื่องปกติเอง"เขามองไปด้านบน เขาเห็นแชมเบอร์กำลังขนของบางอย่างอยู่
    "พี่ทหารเราโดนเจ้านายไปซื้ออุปกรณ์อีกแล้วสิเนี่ย"

    ภายในห้องขับนั้นมีชายหน้าเข้มกำลังเดินเครื่องอยู่
    "กะอีแค่ของแค่นี้ทำไมต้องให้ฉันขนของด้วยเนี่ย"
    "คงคิดว่าหากใช้ผมแล้ว"เสียงสังเคราะห์ดังขึ้นจากภายในห้องคนขับ"การสูญเสียพลังงานของโลกนี้น้อยลงไปและทำให่ประหยัดเวลาด้วย"
    "กะอีแค่เสบียงเล็กน้อยแเนี่ยนะ"

  • zeya
    Time/Date : 22:49:26 @ 03/10/2013

    กรุงเทพที่บ้านทาวน์เฮ้าชั้นเดียวแห่งหนึ่งที่เปิดเป็นร้านซักผ้าร้านเล็กๆซึ่งคนในซอยนั้นรู้จักในชื่อว่าร้านแม่ลูก เจ้าของร้านเซยะหญิงสาววัยยี่สิบห้าและจอมเวทย์นิวกันดั้มตัวเล็กขนาดเท่ามนุษย์สีแดงขาวคู่หูของเซยะ นานๆครั้งแม่แท้ๆของเซยะจะกลับมาจากต่างจังหวัดเพื่อมาดูความเป็นอยู๋ของลูกสาวตน แต่ว่าชื่อของเซยะนั้นเป็นชื่อปลอมถ้าคิดจะถามชื่อจริงของเธอละก็จะโดนเธอวีนใส่อย่างแน่นอนและที่ร้านถูกเรียกว่าร้านสองแม่ลูกนั้นก็เพราะเซยะจะเรียกนิวว่าหนูนิวไม่ก็ลูกส่วนนิวนั้นก็จะเรยกเซยะว่าแม่ และวันนี้ก็เหมือนเช่นทุกๆวันของทั้งสองคน

    "ครับ...ขอบคุณ"นิวนั้นเอาผ้ามาส่งให้ลูกค้าและรับเงินมาจากลูกค้ามาเรียบร้อยก็หันมามองเซยะที่กำลังตากผ้าอยู่

    "ให้ผมช่วยมั้ยครับแม่"นิวถามเซยะส่ายหน้าเพราะที่ตากอยู่นั้นเป็นตัวสุดท้ายแล้ว

    "ไปพักเถอะจ๊ะหนูนิวเดี๋ยวแม่ทำกับข้าวให้กินนะลูก"เซยะพูดนิวนั้นพยักหน้ารับเมื่อตากผ้าเสร็จเธอก็เตรียมตัวทำกับข้าวมื้อเย็นโดยที่นิวนั่งเล่นอยู่กับเฉาก้วยสุนัขพันธุ์ซิสุผสมพูเดิ้ลตัวสีดำสนิทสลับกับมองลูกค้าที่จะเอาผ้ามาให้ซักในตอนเย็นนี้

    ------------------------------------------------------------

    ที่มหาลัยในกรุงเทพแห่งหนึ่งลิโป้ทอลกิสนั้นควบม้าเซ็กเซาว์ในร่างมอเตอร์มายังมหาลัยแห่งนี้พลางมองหาใครคนนึงโดยไม่ได้สนใจผู้คนรอบๆที่มีทั้งพวกไม่มีคู่หูและมีคู่หู

    "ให้ตายสิ....ไปใหนของเจ้ากันนะหว้า..."ลิโป้พูดแล้วเดินไปยังคณะบริหารของมหาลัยแห่งนี้

    "อ๊ะ....ลิโป้มาตามยัยต้นหว้าเหรอค่ะ...เมื่อกี้ไม่รู้เจออะไรเลยบอกให้พวกเราไปก่อนน่ะค่ะ"หญิงสาวที่เ็ป็นเพื่อนกับคู่หูของยอดนักรบพูดลิโป้ทอลกิสพยักหน้ารับแล้วเดินต่อไปซักพักเขาก็เห็นนักศึกษาสาวร่างบางอยู่บนต้นไม้เหมือนกำลังหาอะไรบางอย่างและเธอก็เป็นคนที่เขาตามหานั้นเอง

    "หว้า....ขึ้นไปทำบ้าอะไรของเจ้าลงมาเลยนะ"ลิโป้ทอลกิสตวาดเเต่ดูเหมือนต้นหว้าหรือหว้าจะไม่ได้ทำตามที่ยอดนักรบพูด

    "หว้า!!"ลิโป้ตวาดเสียงดังกว่าเดิมหญิงสาวนั้นสะดุ้งลื่นตกต้นไม้แต่มือคว้าบางสิ่งเอาไว้ได้ก่อนที่จะตก

    "......"แทบไม่ได้ยินเสียงตกกระแทกเด็กสาวที่หลับตาปี๋แต่กลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดอะไรแต่ทว่า

    "ยัยบ้าเอ๋ย.....คิดบ้าอะไรของเจ้าน่ะ"เสียงตวาดของลิโป้ดังลั่นเธออยู่ในอ้อมเเขนของยอดนักรบคู่ของเธอซึ่งรองรับร่างเธอเอาไวก่อนจะตกลงพื้นเธอรีบลงมาจากอ้อมแขนคู่ของเธอ

    "ขะ...ขอโทษค่ะท่านลิโป้"ต้นหว้ารีบขอโทษขอโพยแล้วพลางเอาสิ่งที่เธอปีนต้นไม่ไปเอามาให้ดู

    "เศษเส้นแบ่งงั้นเหรอ....."ลิโป้ถามต้นหว้าพยักหน้าแล้วเอาเศษเส้นแบ่งมาพันรอบมือของเธอเอาไว้แล้วกุมมือหลับตาลงเหมือนอธิฐานพริบตาเศษเส้นเเบ่งก็สว่างวาปเป็นแสงสีรุ้งขึ้นฟ้าไป

    "......."ต้นหว้าไม่ทันได้พูดอะไรลิโป้ทอลกิสก็ดึงแขนเธอไปทันทีซึ่งต้นหว้าก็ไม่ได้พูดอะไร

    ----------------------------------------------------------

    ห้างใหญ่ใจกลางกรุงนั้นกำลังมีอีเว้นท์เปิดตัวสินค้าตัวใหม่โดยคนที่เป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้าตัวใหม่นี้คือเมฆนักแสดงสาวที่กำลังดังในตอนนี้และเมื่ออีเว้นท์จบลงเธอก็แจกลายเซ็นให้กับแฟนคลับของเธอโดยมีคิงคู่หูของเธอนั้นยืนมองอยู่ห่างๆ

    "เสร็จแล้วละ....แล้วต่อไปละ....."เมฆถามคิงมองตารางงานของเมฆก่อนจะมองมาที่เธอด้วยรอยยิ้ม

    "จากนี้ก็หมดแล้วละนะเมฆกำหนดการของวันนี้น่ะ"คิงตอบเมฆร้องเย้เสียงใสแอนดรอยหนุ่มนั้นแค่ยิ้มบางๆ

    "งั้นไปซื้อขนมไปฝากพ่อกับแม่ดีกว่าแถวนี้ร้านขนมอร่อยๆอือเลย"เมฆนั้นจูงมือคิงเดินเข้าไปในห้าง

    "ให้ตายสิเธอนี่ละน้าเมฆ"คิงได้แต่คิดแล้วเดินตามนักแสดงสาวไปอย่างสบายๆแม้จะมีคนมาขอลายเซ็นและถ่ายรูปกับหญิงสาวเธอก็ไม่หวงตัวเลยแม้แต่น้อยคิงเองก็แค่ดูถ้าอันตรายจริงมันก็ไม่เกินมือของเขา

  • nazzga
    Time/Date : 22:49:37 @ 03/10/2013

    แต๊กๆๆๆๆๆๆๆๆ

    เสียงคีร์บอดดังไปทั่วห้องของชายคนหนึ่ง พร้อมกับเสียงเปิดหน้าต่างดังขึ้น
    "กลับมาแล้วเรอะ" ชายผู้เป็นเจ้าของถามชายผู้หนึ่งที่เข้ามาที่หน้าต่าง "เป็นแบบนี้มาครึ่งปีแล้วน่ะ บ้านฉันก็มีทางเข้าออก นายก็เข้ามาทางประตูแบบชาวบ้านเค้าได้มั่ยล่ะ เอ็กซิโอ้ขอร้องล่ะ"
    "โทษทีน่ะเบ็น" เอ็กซิโอ้กล่าว "แต่ข้าทำแบบนี้จนซึ่มเข้ากระดูกไปแล้วเจ้าน่าจะรู้ดี"
    "แล้วนายสืบเรื่องของศัตรูของนายไปถึงไหนแล้วล่ะ?" เบ็นถาม "สืบมาตั้งครึ่งปีก็หน้าจะมีอะไรบ้างน่า"
    "ข้ารู้ก็แค่พวกมันได้ร่วมมือกับกลุ่มๆหนึ่ง เพื่อทำอะไรซักอย่างที่อันตรายมาก" นักสังหาร พูดกับคู่หู "พวกพ่อค้าขายบอกว่า พวกมันและคู่หูทั้งหมดจะเริ่มอีกแผนการที่ว่าอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า เจ้ามีแผ่นอะไรมั่ย?"
    "อืม" เบ็นนั้งคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดขึ้นว่า "แค่เรา 2 คนคงยากน่ะ ฉันว่าเราหน้าจะหาคนที่ทำงานนี้ด้วยซัก 5-6 คนก็ยังดี นายไปหาพวกแอสซาซินที่มีคู่หูแล้วล่ะกัน ส่วนฉันจะหาคนที่มีคู่หูในเน็ตอีกแรงหนึ่ง เราควรจะเริ่มพรุ่งนี้ ตอนนี้นายนอนพักเอาแรงก่อน พรุ่งนี้เข้าไปหาก็ได้
    "แล้วเจ้าล่ะ" เอ็กซิโอ้ถามบ้าง
    "ฉันต้องเขียน MOD ให้เสร็จก่อนเส้นตายน่ะ กว่าจะได้พักคงดึกหน่อย แต่พอเคลียร์เสร็จแล้ว คงเข้าไปถามพวกนั้นด้วยถ้าจะดี พวกที่อยากเป็นฮีโร่ยิ่งเยอะๆอยู่"
    เอ็กซิโอ้ไม่ได้พูดอะไรแต่เหมือนรู้งานจึงเดินออกจากห้องไปปล่อยให้โปรแกรมเมอร์ทำงานต่อไป

  • general juladis
    Time/Date : 23:15:32 @ 03/10/2013

    ณ ห้างแห่งหนึ่งในย่านลาดพร้าว

    ''เธอวันนี้เป็นครั้งแรกที่มากเที่ยวกันนะยิ้มหน่อยสิ แพท'' เด็กหนุ่มพูดกับเพื่อนสาวของเค้า

    ''ก็มันเขินนี่น่าาา...เราเคยมาข้างนอกกับนายครั้งแรกนะ ปั๊บ''เด็กสายตอบกลับมา

    ''อีกไม่นานอาหารที่เราสั่งก็มาเสริฟเราแล้วล่ะใจเย็นน่าเจ้าแว่นน้อย''เด็กหนุ่มพูดกับเพื่อนสาวของเค้าซึ่งเธอเป็นคนสายตาสั้น

    ''ขออนุญาตเสริฟครับ สเต็คปลาแซลมอนกับมันบด 2 ที่ ที่สั่งไว้ได้เเล้วครับ''เสียงของพนักงานเสริฟซึ่งเป็นเรื่องปกติของร้านอาหารทั่วไป

    ..................แต่ทว่า....................

    ''อะอะอะ....เอางี้เลยหรอเพ่''........เด็กหนุ่มพูดในใจพร้อมกับมองหน้าบริกรเสริฟอาหารด้วยสาตายที่ตกใจเมื่อเขาเหลือไปเห็นพนักงานเสริฟตัวจริงสลบอยู่

    ''ปั๊บ อาหารมาแล้ว...กินล่ะน้าาาาค้าาาาา....^^''เด็กสาวเริ่มจัดการกับสเต็คปลาแซลมอน

    ''จ้าๆๆ...เจ้าแว่นน้อย''เด็กหนุ่มตอบกลับด้วยสีหน้าสตั๊นอย่างรุนแรงเพราะบัดดี้จากอีกโลกของเค้าชือ ยูริ จากเกม call of duty modern warfare 3 ได้ลงมือทุบเด็กเสริฟ อาหาร เเละปลอมเป็นเด็กเสริฟแทน เพราะความเป็นห่วงในความปลอดภัยของบัดดี้

    ''บางที่ก็มากไปนะ ยูริ''เด็กหนุ่มเอ่ยแบบซีดๆ

  • Angel-is-egg
    Time/Date : 08:39:09 @ 04/10/2013


    บรรยากาศบนทางด่วนของกทม.ก็เหมือนๆกันทุกวัน...ถึงจะเป็นเวลายังไม่เลิกงานก็เถอะแต่ดูท่าทีว่ารถบนถนนจะไม่ยอมลดจำนวนบนถนนเอาเสียเลย หนึ่งในนั้นก็เป็นรถของพวกเรา...
    "ดูท่าจะติดยาวแฮะ..."มากัสเคาะนิ้วไปตามจังหวะเพลงที่เปิดขึ้นในรถ ส่วนแองเจิลนั้น ทีแรกเขานึกว่าเธอจะชวนคุยมากกว่านี้แฮะ...ตอนนี้เธอก็เอาแต่ลูบไปตามเส้นผมของบลัดดี้แมรี่ คู่(หมอนข้าง)รักล่ะมั้งของเธอ? เขาไม่แน่ใจว่าคิดไปเองหรือเปล่าว่าทั้งสองนะ"ไม่ได้รักกันจริงๆหรอกๆ"
    โอเค!ขอเปลี่ยนเป็นคำว่า"คู่ผีเห็นผี"ท่าจะเหมาะสมที่สุด!!

    คิดไปมาซักพักระหว่างรอให้รถมันบถนนมันเขยื้อนออกไปซักหน่อย ก็มีเจ้าก้อนวัตถุประหลาดโผล่ขึ้นมาตรงหน้ารถชายหนุ่ม มันเป็นสิ่งที่เขาคุ้นเคยเลยทีเดียวล่ะ เจ้าสิ่งนั้นลอยไปมาพร้อมกับส่งยิ้มให้ด้วยก็จะสลายตัวไปแล้วมาโผล่อีกทีบนบ่าของเขา...
    "เมี๊ยว~"
    "อา เชสเซีย..."เขาว่าพลางเกาคางให้เจ้าเหมียวหน้าแป้นนะโดยอีกมือหนึ่งใช้บังคับพวงมาลัยรถ ดูเหมือนรถบนถนนจะเริ่มเขยื้อนตัวไปได้บางแล้ว"ถ้าฉันหายตัวได้เหมือนนายได้คงไม่เลวเลย"เชสเซีย แมวจากนิยายอมตะนิรันที่เด็กๆทั่วโลกรู้จักกันนี้ แต่ตอนนี้มันมีสถานภาพเป็นเพื่อนของเขาอย่างสมบรูณ์

    บางทีนะ...มากัสคิด ที่เราอยู่กันได้เนี่ย มากัสแอบมองแองเจิลเล็กน้อยพอเห็นว่าบลัดดี้แมรี่อยู่ในท่านั่งพิงตัวเธออยู่ อาจจะเพราะเราทั้งหมดนี้...ต่างยอมรับข้อแตกต่างของแต่ล่ะอย่างได้ หรือไม่ก็
    "เพราะเราทั้งหมดล้วนแล้วแต่เหมือนๆกัน!"

  • zeya
    Time/Date : 21:12:06 @ 04/10/2013

    ลิโป้ทอลกิสที่เดินตรวจตราในชุมชนนั้นก็เจอกับกองถ่ายละครที่มาถ่ายละครในชุมชนที่เขาอาศัยอยู่

    "หืม...."ลิโป้ทอลกิสนั้นมองอย่างระเเวดระวังจนอนันต์ประธานชุมชนนั้นเดินเข้ามาตบบ่าของเขา

    "อย่ากังวลน่า...ท่านลิโป้...พวกเขาไม่น่ากังวลอะไรหรอกครับ"อนันต์พูดลิโป้ทอลกิสนั้นหันไปมองทางอื่นแล้วเดินออกไปอีกทาง

    "เจ้าพวกนั้นทำอะไรเสร็จบอกข้าด้วยละกัน"ลิโป้ทอลกิสพูดอนันต์ได้แต่หัวเราะแหะๆขณะมองยอดนักรบเดินห่างออกไป

    คิงนั้นมองลิโป้ทอลกิสเดินจากไปด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามและไม่ไว้ใจ

    "ฮะๆ...ถ้าลิโป้ทอลกิสคนนั้นละก็ไม่ต้องห่วงครับเขาเป็นคู่หูของคนในชุมชนนี้น่ะครับ"ชาวชุมชนคนนึงอธิบายคิงนั้นก็พยักหน้ารับแล้วก็มองดูเมฆถ่ายละครต่อ

    ตกเย็นวันนั้นลิโป้ทอลกิสก็ไปรับต้นหว้ากลับมาที่บ้านนักศึกษาสาวทำกับข้าวไปนั่งฟังลิโป้เล่าเรื่องที่กองละครมาถ่ายละครที่ชุมชนของพวกเขาทั้งสอง

    "เอ๋...งั้นเหรอ...พรุ่งนี้ก็วันเสาร์นี่นา....งั้นท่านลิโป้ขอต้นหว้าไปดูได้มั้ยค่ะ"ต้นหว้าถามลิโป้แค่พยักหน้ารับ

    ทางด้านคิงนั้นก็ได้เล่าเรื่องที่เห็นลิโป้ทอลกิสให้เมฆฟังในขณะที่รับประทานอาหารเย็น

    ".....งั้นเหรอ....ลิโป้ทอลกิส...ถ้าได้เจอกันก็ดีนะ"เมฆพูดคิงนั้นแค่ยิ้มบางๆ

    "ถ้าเป็นคนที่คุยง่ายก็ดีนะ.....ถ้าไม่นี่พวกเราคงจะลำบากไม่น้อย"คิงพูดเมฆนั้นได้แต่มอง

  • lancenater
    Time/Date : 15:30:11 @ 05/10/2013

    วันนี้เป็นวันที่ปกติทั่วๆไป แลนซ์นึกว่าวันนี้จะไม่มีอะไรให้ห่วง แต่ว่า....
    "ทำไมครูวันนี้ดูแปลกๆนะ"แลนซ์สังเกตที่ครูคนหนึ่งทำท่าทางน่าประหลาด
    เทนชิที่ได้ยินอย่างนั้นจึงรีบจูงแขนแลนซ์วิ่งไปตามครูคนนั้นทันที"ไปดูด้วยตัวเองเลยสิ"
    เมื่อทั้งคู่แอบตามมา สิ่งที่ทำให้เทนชิตกใจมากกับภาพเบื้องหน้าคือ
    "ย...ย..ยัยป้ายูคา..อุ้บ!!"แลนซ์รีบเอามือปิดปากเทนชิไว้ทันที แต่ว่าครูและยูคาริได้เดินเข้ามาเห็นทั้งสองแล้ว
    "ข..ขอโทษครับ!! คือผมไม่ได้ตั้งใจจะมาทำอะไรเลยนะครับ คึอว่า.."แลนซ์พยายามแก้ตัว แต่ว่าเทนชิกลับมองไปที่ยูคาริอย่างเป็นเดือดเป็นแค้น
    "ยัยยูคาริ! นี่เธอเป็นต้นเหตุเรื่องพวกนี้ใช่มั้ย!!"

  • zeya
    Time/Date : 19:32:42 @ 05/10/2013

    -

  • zeya
    Time/Date : 19:40:49 @ 05/10/2013

    "เอ๋...แม่จะไปดูเข้าถ่ายละครเหรอครับ"นิวถามขึ้นขณะมองผู้ที่ตนเรียกว่าแม่เคลียงานในร้านจนเรียบร้อย

    "จ๊ะ...นิวจะไปดูด้วยกันมั้ย"เซยะถามนิวนั้นพยักหน้าเพราะลึกๆเขาหวังว่าอาจจะเจอเซต้า ดับเบิ้ลเซต้าและอเล็กซ์รวมกึงอัศวินกันดั้มที่เคยสู้ร่วมเป็นร่วมตายกัน

    ---------------------------------------------------------

    ต้นหว้ากับลิโป้ทอลกิสนั้นมายืนมองกองถ่ายละครที่กำลังขมักเขม้นกับการจัดสถานที่และอะไรๆให้เข้าที่พร้อมถ่ายทำ

    "ว่าแต่ท่านลิโป้ไม่ชอบอะไรพวกนี้นี่ค่ะ....แล้วทำไม.."ต้นหว้าพูดไม่ทันจบก็ถูกลิโป้ทอลกิสเขกหัวเบาๆ

    "ที่ข้ามากับเจ้าก็เพราะความซุ่มซ่ามของเจ้านั้นละหว้า....เดี๋ยวไปทำของอะไรในกองถ่ายเขาเสียหายขึ้นมาละก็ข้าไม่อยากจะคิด"ลิโป้ทอลกิสพูดต้นหว้าหน้าแดงด้วยความอายเพราะที่คู่หูของเธอพูดมามันก็ถูก

    ------------------------------------------------------------

    เมฆที่กำลังอ่านบทละครอยู่กับคิงนั้นก็เหลือบไปเห็นลิโป้ทอลกิสกับต้นหว้าในหมู่ผู้มาดูการถ่ายทำ

    "นั้นน่ะเหรอคิง"เมฆถามคิงพยักหน้าแล้วทั้งคู่ก็เห็นลิโป้ทอลกิสเขกหัวต้นหว้าซึ่งดูแล้วหญิงสาวเองก็ยอมให้โดนเขกโดยดี

    "น่าสงสารเด็กคนนั้นยังไงๆพิกลๆแฮะ"เมฆพูดคิงนั้นพยักหน้ารับแล้วทั้งคู่ก็หันไปสนใจบทละครของเมฆต่อ

    -----------------------------------------------------------

    เซยะและนิวนั้นมาถึงกองถ่ายก็มองไปรอบๆเจอทั้งพวกที่มีคู่หูและไม่มีคู่หูนิวเองก็มองไปรอบๆเพื่อหาพวกพ้องในอตีดแต่ว่าเซยะนั้นเมื่อเห็นลิโป้ทอลกิสยืนอยู่ในกลุ่มพวกผู้ชมนั้น

    "ให้ตายเหอะพริมัส.....นั้นท่านลิโป้นี่น่า...เท่สุดๆ...หุ่นน่าจับกดซะมัด"เซยะพูดนิวที่ได้ยินได้แต่ถอนหายใจและอดขำผู้ที่ตนเรียกว่าแม่ไำม่ได้จอมเวทย์กันดั้มนั้นมองหาพวกพ้องของตนต่อไป

    "เอ๋......คิงนี่น่า..แม่เจ้า..."เซยะอุทานดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะสนใจพวกคู่หูมากกว่าดารานักแสดงซะอีกนิวนั้นก็มองคิงอยู่พักหนึ่งแล้วหันไปมองคนอื่นๆต่อ

    ----------------------------------------------------------

    ลิโป้ทอลกิสนั้นเห็นนิวกับเซยะยืนดูการถ่ายละครอยู่ก็เกิดสนใจในตัวนิวขึ้นมา

    "หว้า...มากับข้า"ลิโป้พูดแค่นั้นก็คว้าแขนต้นหว้าแล้วพาออกห่างกลุ่มไทยมุงที่กำลังดูกองถ่ายนั้นถ่ายละครกันอยู่หญิงสาวแม้จะงงๆแต่ก็ยอมเดินตามยอดนักรบไปอย่างว่าง่ายแล้วลิโป้ทอลกิสก็มาถึงตรงที่นิวกับเซยะยืนดูการถ่ายทำละครอยู่อยู่นั้นเอง

    "เจ้าน่ะจะมีปัญหามั้ยถ้าข้ายากจะประลองกับเจ้าน่ะ.."ลิโป้ทอลกิสพูดขึ้นต้นหว้าถึงกับสะดุ้งเพราะปกติแล้วเธอไม่เคยเห็นลิโป้ทอลกิสท้าใครมาก่อน

    "......"นิวหันไปมองหน้าเซยะผู้ที่ตนเรียกว่าแม่นั้น

    "ตามใจลูกเลยหนูนิว....ถ้าไม่อยากก็บอกเขาไปตรงๆแม่ไม่ว่า"เซยะพูดนิวนั้นนิ่งเงียบอยู่พักนึงโดยที่ลิโป้ทอลกิสยืนกอดอกมองอยู่เงียบๆพอกับที่สองสาวต้นหว้าและเซยะนั้นมองหน้ากันต่างฝ่ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

    "ก็ได้ครับ...แต่ตรงนี้คงไม่ค่อยสะดวก..."นิวพูดลิโป้ทอลกิสจึงเดินออกไปโดยมองมาที่สองแม่ลูกเหมือนจะให้ตามมาเป็นนัยๆ

    "ไปเถอะครับแม่....ไม่โกรธสินะครับที่ผมทำแบบนี้"นิวถามขึ้นเซยะแค่ยิ้มบางๆ

    "จะไปโกรธหนูนิวลงได้ยังไงละจ๊ะ...ก็นะมันคือการตัดสินใจของลูกนี่"เซยะตอบทั้งสองคนเดินตามลิโป้ทอลกิสกับต้นหว้าไป

    "......."ต้นหว้ากำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ถูกลิโป้ทอลกิสพูดสวนขึ้นมา

    "เจ้านั้นเป็นพวกผู้ใช้เวทย์.....เจ้าจะบอกข้าแบบนี้สินะหว้า....เพราะข้ารู้ว่ามันเป็นอะไรข้าเลยไปท้ามัน"ลิโป้ทอลกิสพูดต้นหว้าเลยเงียบไปอีกครั้งทั้งสี่เดินมาถึงลานกว้างในชุมชนของที่ต้นหว้าและลิโป้ทอลกิสอยู่นิวเเละเซยะนั้นมองหน้ากันในขณะทีุ่่คู่ของต้นหว้ากับลิโป้เดินไปใจกลางของลานกว้างนักศึกษาสาวเดินถอยห่างออกไปพอสมควร

    "พร้อมรึยัง..."ลิโป้ทอลกิสถามนิวมองหน้าเซยะหญิงสาวพยักหน้าแล้วเดินออกห่างจากนิว

    "...."ไม่มีคำตอบจากนิวจอมขมังเวทย์นั้นซัดสายฟ้าใส่ลิโป้ทอลกิสทันทีแต่ลิโป้ทอลกิสก็หลบได้ทันแล้วพุ่งเข้มาหมายซัดจอมเวทย์กันดั้ม

    "ฮึ้ย..."นิวชูคทานกฮูกของตนขึ้นเพื่อยิงศรพลังเวทย์ใส่ลิโป้ทอลกิสและค่อยหลบง้าวที่ยอดนักรบซัดเข้าหาตนสองสาวผู้เป็นคู่หูนั้นได้แต่ยืนมองอยู่เงียบเพราะมันใจในพลังและความสามารถของคู่หูตนเอง

    -----------------------------------------------------------

    "เอ๋.....พวกไทยมุงไปใหนหมดเนี้ย..."นักแสดงคนนึงพูดขึ้นคิงกับเมฆจึงลองมองไปรอบๆก็เห็นว่าคนที่มาดูการถ่ายละครลดลงอย่างเห็นได้ชัด

    "มันเกิดอะไรขึ้นละเนี้ย..."เมฆนั้นพูดออกมาคิงที่ไปถามคนในชุมชนในเรื่องที่เกิดขึ้นก็เดินกับมาหานักแสดงสาว

    "รู้สึกว่าจะมีการประลองระหว่างลิโป้ทอลกิสกับหุ่นยนต์ที่ใหนไม่รู้น่ะ...คนแถวนี้เลยไปดูกันเพราะเท่าที่เห็นคนแถวนี้บอกมาลิโป้ทอลกิสนี่เป็นคนไปท้าฝ่ายนั้นเองด้วย"คิงตอบเมฆตาเป็นประกายขึ้นมาทันใด

    "นี่ๆใหนๆก็ถ่ายเสร็จแล้วเราไปดูกันมั้ย..."เมฆถามคิงพยักหน้าแล้วทั้งคู่ก็รีบเดินไปดูการประลองซึ่งมันการเป็นกิจกรรมอย่างหนึ่งที่ค่อนข้างดังในเกือบสองเดือนมานี้สำหรับคนที่มีคู่หู

    "เล่นลิโป้ห้าสิบโว้ย.."มีเสียงคนตะโกนตามด้วยเสียงพนันขันต่อกัอย่างอึกทึกทั้งแทงข้างลิโป้ทอลกิสและนิวกันดังไปทั่วคิงกับเมฆที่มาถึงก็มองดูลิโป้ทอลกิสและนิวกำลังประลองกันอย่างไม่ลดละต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมกันคิงเองก็มองดูการต่อสู้ของเวทย์มนต์และการต่อสู้แบบนักรบไม่วางตาเมฆรู้ดีว่าคิงคิดอะไรอยู่

    "การต่อสู้แบบนี้ย่อมมีคนแจมได้...นายก็เอาสักหน่อยก็ได้นะ"เมฆพูดคิงนั้นไม่รอช้า

    "ย้ากส์..."คิงคำรามลั่นกระโดดออกจากฝูงชนเข้าปะทะกับลิโป้ทอลกิสและจอมเวทย์นิวทันทีทำให้คู่ที่ประลองกันอยู่ผละออกจากกันชั่วคราว

    "ขอโทษทีนะที่มาขัดจังหวะพวกนายทั้งสอง...แต่ขอให้ฉันรวมวงด้วยจะได้มั้ย"คิงพูดเมฆเองก็เดินฝ่าฝูงชนออกมาพร้อมรอยยิ้ม

    "....."แทนคำตอบลิโป้ทอลกิสกับนิวนั้นเล็งไปที่คิงทันทีคิงนั้นถึงกับใช้ทั้งขวานและโล่ห์รับการโจมตีของทั้งสองที่บุกเข้ามา

    "แบบนี้แปลว่าได้สินะ"คิงยิ้มแล้วเข้าปะทะกับลิโป้ทอลกิสโดนไม่ลืมว่านิวนั้นซัดศรเวทย์ใส่ทั้งคู่

    "เมฆถึงเธอจะเป็นดารา...แต่เรื่องแบบนี้ฉันกับหนูนิวไม่อ่อนข้อให้หรอกนะ"เซยะตะโกนต้นหว้าเองก็พยักหน้า

    "ฉันเองก็เชื่อในพลังของท่านลิโป้ค่ะ...."ต้นหว้าพูดเมฆยิ้มบางๆ

    "อ้าวๆ....ได้เสียสิแบบนี้"เมฆพูดทั้งคิง ลิโป้ทอลกิสและนิวประลองกันอยู่นานแต่ก็ไม่มีใครก็ไม่มีใครกินกันลงแล้วจู่ๆ

    "ก็ไม่ได้อยากขัดจังหวะหรอกนะทั้งสามคนแต่ว่าคุณเมฆครับทางกองถ่ายละครเรียกคุณน่ะครับ"เสียงของอนันต์ดังขึ้นทั้งสามที่กำลังประลองกันอยู่ถึงกับซะงัก

    "ซิ"ลิโป้ทอลกิสนั้นอารมณ์เสียไม่น้อยส่วนิวนั้นเดินกลับไปหาเซยะซึ่งไม่พูดพร่ำทำเพลงกอดนิวกันดั้มทันที

    "แม่...ผมอายเขานะ"นิวพูดแต่ดูถ้าว่าเซยะจะไม่ได้สนใจลิโป้ทอลกิสนั้นดึงร่างต้นหว้ามาอยู่ในอ้อมเเขนนักศึกษาสาวหน้าแดงระเรื่อ

    "อะ...เอ่อนี่ทั้งสองคน"เมฆตระโกนเธอให้คิงไปจัดการงานที่กองถ่าย

    "อะไรเหรอ"เซยะกับต้นหว้านั้นหันมามองหน้าเมฆด้วยความสงสัยเธอยื่นโทรศัทพ์ให้กับทั้งสองคน

    "ขอเบอร์เธอทั้งสองคนหน่อยสิ...ไว้คร่าวหน้าจะได้มาประลองกันให้รู้ผล"เมฆพูดทั้งสามสาวต่างแลกเปลี่ยนเบอร์กันและคุยกันพักหนึ่งก่อนจะแยกย้ายกันไป

    ----------------------------------------------------------

    "นิว...คิดว่าไงลูกทั้งลิโป้ทอลกิสแล้วก็คิงน่ะ"เซยะถามหลังจากที่กลับมาที่ร้านของพวกเขา

    "ไม่เลวเลยละนะแม่.."นิวตอบแล้วสองแม่ลูกก็ลงมือทานอาหารกัน

    -------------------------------------------------------

    "เจ้าพวกนั้นทำให้ข้าสนุกจริงๆ"ลิโป้ทอลกิสพูดขณะที่ต้นหว้านั้นกำลังล้างจานก็หันมามองเธอนั้นไม่พูดอะไรแต่เธอนั้นก็คิดแบบเดียวกับคู่หูของเธอ

    -----------------------------------------------------------

    "อืม...ต้นหว้ากับเซยะ....ลิโป้ทอลกิสกับนิว...ก็ไม่เลวเลยเนาะคิง"เมฆพูดขึ้นคิงนั้นมองไปนอกหน้าต่างด้วยรอยยิ้ม

    "นั้นสิ...ซักถูกใจเข้าซะแล้วแฮะ"คิงพูดเมฆนั้นแค่พยักหน้าเห็นด้วย

  • maid guy
    Time/Date : 11:27:02 @ 07/10/2013

    ครูนั้นกำลังขับรถโดยมียูคารินั่งอยู่ที่เบาะหลัง เธอคงติดใจการเดินทางแบบนี้มากกว่าการใช้ประตูมิติ

    "ถึงจะช้าแต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ"ยูคาริว่า"เพราะสัมผัสถึงสายลมอ่อนๆแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน"
    "และฉันก็ได้สัมผัสตัวเธอด้วย"ครูเอ่ยออกมา
    "ปากหวานนะครู"
    "อืม"

    พวกเขาขับไปมาจนเห็นลิโป้กำลังเดินมา ครูเลยนึกแผลงๆเลยว่า"ลองประลองสักหน่อยดีไหม"
    "ค่ะ"ยูคาริพูดแล้วยิงกระสูนแสงโดยใช่ร่มยิงใส่ลิโป้ทันที(ไม่ใช่สเปลการ์ด)

  • zeya
    Time/Date : 11:52:40 @ 07/10/2013

    "หว้าหลบไป"ลิโป้ทอลกิสที่เดินไปทำธุระแถวๆโรงเรียนมัธยมนั้นก็ถึงกับต้องผละออกจากทางเท้าที่ทั้งสองกำลังเดินอยู่แต่ทั้งสองนั้นหลบได้อย่างฉิวเฉียด

    "เล่นบ้าอะไรของเจ้า...."ลิโป้ทอลกิสตวาดลั่นในรถที่ยูคาริกับครูขับมาต้นหว้านั้นไปหาที่ปลอดภัยส่วนลิโป้ทอลกิสนั้นจ้องรถที่ทั้งสองขับมาเขม็ง

    "จะประลองก็หาที่ๆไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนหน่อยสิค่ะ....โดนคนอื่นข้าจะว่าไง"ต้นหว้าพูดลิโป้ทอลกิสนั้นคำรามในลำคอด้วยความไม่พอใจ

  • maid guy
    Time/Date : 12:40:13 @ 07/10/2013

    ครูนั้นหันมอเตอร์ไซย์(คันใหญ่)ไปทางลิโป้พร้อมบิดเครื่องทันที

    "บ้าไปแล้วหรือเจ้า"

    แต่ก่อนที่จะโดนชน ครูได้หายไปในพริบตาเพราะหากมองจากฝั่งครู ยูคารินั้นเปิดประตูมิติและส่งไปยังโรงเรียนทันที

    "เล่นบ้าๆแบบนี้เดี๋ยวก็โดนเกลียดเอาหรอก"ยูคาริพูด
    "อืม ก็แค่หยอกเด็กเอง"
    "ทำไมครูวันนี้ดูแปลกๆนะ"แลนซ์สังเกตที่ครูคนหนึ่งทำท่าทางน่าประหลาด
    เทนชิที่ได้ยินอย่างนั้นจึงรีบจูงแขนแลนซ์วิ่งไปตามครูคนนั้นทันที"ไปดูด้วยตัวเองเลยสิ"
    เมื่อทั้งคู่แอบตามมา สิ่งที่ทำให้เทนชิตกใจมากกับภาพเบื้องหน้าคือ
    "ย...ย..ยัยป้ายูคา..อุ้บ!!"แลนซ์รีบเอามือปิดปากเทนชิไว้ทันที แต่ว่าครูและยูคาริได้เดินเข้ามาเห็นทั้งสองแล้ว
    "ข..ขอโทษครับ!! คือผมไม่ได้ตั้งใจจะมาทำอะไรเลยนะครับ คึอว่า.."แลนซ์พยายามแก้ตัว แต่ว่าเทนชิกลับมองไปที่ยูคาริอย่างเป็นเดือดเป็นแค้น
    "ยัยยูคาริ! นี่เธอเป็นต้นเหตุเรื่องพวกนี้ใช่มั้ย!!"
    "เหมือนว่าจะไม่ใช่นะ"ยูคาริพูด"เพราะการสั่นสะเทือนของมิตินี้มันเกินกว่าที่ฉันจะทำได้ ฉันไม่รู้สาเหตุเช่นกันเลยมายังที่นี่ไง"
    "ไอ้อ้วน"หุ่นยนต์ดำพุ่งพรวดเข้ามาหา"แกไปแกล้งเด็กแบบนั้นทำไมกัน"
    "ก้แค่แกล้งเบื่อเท่านั้นเอง"ครูพูดพร้อมหนีไปที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งทันที

  • zeya
    Time/Date : 12:46:32 @ 07/10/2013

    "เหอะ.....ไอ้บ้านั้น...แต่ว่าเมือกี้"ลิโป้ทอลกิสนั้นยังคงสงสัยต้นหว้ารีบาดูอาการบาดเจ็บของยอดขุนศึก

    "ข้าไม่เป็นไร....."ลิโป้ทอลกิสพูดแค่นั้นแล้วเงียบไปต้นหว้านั้นรู้ว่าคู่หูตนต้องการสื่อถึงอะไร

    "คนที่ซ้อนมาด้วท่าทางจะเป็นพวกสายควบคุมมิตินะค่ะ....ถ้าฉันจำไม่ผิดก็น่าจะเป็นยูคารินั้นละค่ะจากชุดน่ะ"ต้นหว้าอธิบายเธอพอรู้เรื่องโทโฮมาบ้าง

    "เิหอะ....พวกนี้รับมือยากกว่าพวกจอมเวทย์อีก....อย่าให้เจอคราวหน้านะ"ลิโป้ทอลกิสคำรามต้นหว้านิ่งเงียบไม่พูดอะไร

  • nazzga
    Time/Date : 15:09:21 @ 07/10/2013


    เบ็นได้รับสั่งจากบริษัท ให้ไปลงโปรแกรมรุ่นใหม่ เท่าเค้าเขียนขึ้นเอง ลงในที่โรงเรียนโรงเรียนแห่งหนึ่ง โดยมีเอ็คซิโอ้ตามมา

    "ฮ้วย! ถ้าไอ้แก่(บอส)นั้นไม่บอกว่าจะให้เงินซัก แสนหนึ่ง เป็นโบนัสพิเศษตูก็ไม่มาหรอก" เบ็นบ่นอุบอิบ "แถมยังไม่บอกด้วย ว่าห้องคอมมันอยู่ชั้นไหนอีกต่างหาก"
    "ทำไมไม่ไปถามเจ้านายล่ะ" เอ็กซิโอ้ถาม
    "โทรไปแล้วแต่ไอ้แก่นั้นบอกว่า ไปถามเด็กห้องคิงสิ แล้วตูรู้มั่ยว่าเด็กคนไหนมันอยู่ห้องคิง?"เบ็นบ่น
    "งั้นลองถามคนกลุ่มนั้นดูสิ" มือสังหารชี้ไปที่เด็กชายหญิงคู่หนึ่งฝ่ายชายดูยังไงก็คนธรรมดาส่วนฝ่ายหญิงนั้น มีผมยาวสีน้ำเงินสวมหมวกเบ็นเดาว่าทั้งคู้คงเป็นแฟนกัน แล้วก็มี อ.ที่หน้าจะเป็นครูประจำชั้น กับป้าชาวต่างชาติ อีกหนึ่ง
    "ลองดูล่ะกัน"แล้วเบ็นก็เดินไปแตะไหล่นักเรียนชาย "โทษครับน้องๆใช่เด็กห้องคิงหรือเปล่า ถ้าใช้จะช่วยพาพี่ไปห้องคอมหน่อย พี่จะได้ลงโปรแกรมให้กับ ร.ร.แล้วจะได้รีบกลับ"
    "เดียวเบ็นดูนั้น"เอ็กซิโอ้สกิดเบ็น เพื่อให้ดูอะไรซักอย่างนอกหน้าต่าง
    "อะไรเอ็งอีกเนี้ยะไอ้.........." แล้วเบ็นก็ไปสะดุดตากับหุ่นสีดำที่ลอยอยู่นอกหน้าต่าง

  • lancenater
    Time/Date : 15:29:49 @ 07/10/2013

    "โทษครับน้องๆใช่เด็กห้องคิงหรือเปล่า ถ้าใช้จะช่วยพาพี่ไปห้องคอมหน่อย พี่จะได้ลงโปรแกรมให้กับ ร.ร.แล้วจะได้รีบกลับ"
    "จะว่าใช่ก็ใช่นะครับ ห้องคอมสินะครับ อยู่ทางนั้นครับ ผมตอนนี้คงไม่ว่างพาไป"แลนซ์ชี้ทางไปแล้วก็เดินออกไปพร้อมกับเทนชิ
    "อะไรเนี่ย คนแปลกหน้าจากไหนก็ไม่รู้ ท่าทางแปลกๆนะ"เทนชิบอกแลนซ์หลังทั้งคู่ออกนอกรัศมี
    "แถมมีคู่หูด้วยสินะ หวังว่าจะแค่ลงโปรแกรม ไม่ได้จะมาระเบิดโรงเรียนหรือเกิดอะไรนะ"แลนซ์ขึ้นไปที่ห้องเรียนและนั่งลง

  • zeya
    Time/Date : 16:07:48 @ 07/10/2013

    ต้นหว้านึกขึ้นได้ว่าลืมของที่มหาลัยเธอจึงให้ลิโป้ทอลกิสนั้นไปส่งเธอ

    "ให้ตายสิเจ้าเนี้ย...เป็นแบบนี้ทุกทีเลยนะ"ลิโป้ทอลกิสบ่นต้นหว้าแค่หัวเราะแห้งๆ

    "ขอโทษค่ะท่านลิโป้"ต้นหว้าพูดลิโป้ก็จัดการมะเหงกเธอไปหนึ่งที

    "งี่เง่า...."ลิโป้ทอลกิสพูดแล้วมองไปรอบๆก็เห็นนักศึกษาสาวคนนึงกำลังเอาไม้เบสบอลไล่หวดชายล่ำในชุดเมดวิ่งผ่านหน้าไป

    "อะไรวะนั้น...ลิโป้ถึงกับอุทานออกมาต้นหว้าเองก็ทำหน้าตกใจกับสิ่งที่เห็น

    "อะ..เอ่อ....ฉันเองก็ไม่แน่ใจค่ะ...ฉันเองก็ไม่รู้จักด้วย"ต้นหว้าพูดแล้วนักศึกษาสาวคนนั้นก็ัหันมามองเธอด้วยสายตาสงสัย

    "เธอ....นักศึกษาปีหนึ่งใกล้ๆคณะฉันนี่.."นักศึกษาคนนั้นพูดต้นหว้านิ่งคิดไปพักหนึ่งลิโป้ัทอลกิสหันมามองต้นหว้า

    "รู้จักด้วยเหรอ"ลิโป้ทอลกิสถามต้นหว้าพยักหน้ารับนักศึกษาสาวคนนี้อยู่ปีสี่อยู่สาขาสัตวแพทย์แต่ก็ไม่ได้รู้จักกันเท่าไหร่นัก

    "ขอโทษด้วยนะที่ต้องมาเห็นภาพอะไรแบบนี้"นักศึกษาสาวพูดลิโป้ทอลกิสเห็นภาพชายในชุดเมดค่อยๆลุกขึ้นมาในสภาพเลือดท่วมเล็กน้อย

    "ฉันต้นหว้าค่ะ...นั้นคู่หูของฉันลิโป้ทอลกิส...ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"ต้นหว้าแนะนำตัวลิโป้แค่พยักหน้ารับเท่านั้นแต่สายตายังจับจ้องเมดประหลาดไม่วางตา

  • general juladis
    Time/Date : 16:09:00 @ 07/10/2013

    ที่บ้านของปั้บ หลังจากกลับจาก เดทครั้งแรกกับเพื่อนสาว

    เฮ้ออออออ....และเดทวันนี้ก็จบลงแบบหลอน''พูดกับตัวเอง"

    ไอ้น้องงงง.....แม่นายเรียกให้ลงมากินข้าว!!!!"ยูริตะโกนขึ้นมา"

    จะไปเดี๋ยวนี้แหละ"เด็กหนุ่มเดินออกจากห้อง"

    คราวนี้อะไรปลากระป๋องหรอแม่''เด็กหนุ่มถาม''

    ถูกต้องจ๊ะลูก

    นั่นไงว่าแล้ว

    ถามจริงเหอะนะ ยูริ นายจะเอาไงต่อถ้าเราต้องใช้ชีวิตร่วมกันไปแบบนี้ตลอดชีวิต

    ชั้นไม่รู้หรอกไอ้น้องแต่ถ้าชั้นยังอยู่นายไม่ต้องห่วงนายจะปลอดภัยที่สุดถ้านายอยู่ข้างชั้น ^^

    บางทีฉันก็ต้องการความเป็นส่วนตัวบ้างนะเพื่อน''เด็กหนุ่มพูด''

    เอาเถอะน่าาาลูกอย่างน้อยก็ไม่มีใครกล้าทำอะไรลูกนะ''แม่เอ่ย''

    ครับแม่...เฮ้ออออออออออ...เอาเหอะวันพรุ่งนี้ไปเรียน รด. นายจะมาด้วยไหม

    แน่นอน ไอ้น้อง''ทหารหนุ่มเอ่อยกับเด็กหนุ่ม''

    ผมไปนอนก่อนนะแม่ฝันดีทุกคน''เด็กหนุ่มขึ้นบ้านไปนอน''

    (ช่วงนี้หัวตันๆน่ะครับ -*-)

  • maid guy
    Time/Date : 17:35:29 @ 08/10/2013

    "คุคุคุ"ชายในชุดเมดนั้นฟื้นสภาพในทันที"เจ้านายเล่นแรงจริงๆ"
    "ก็สมควรไหมเล่าเนี่ยนายปลุกแบบธรรมดาๆไม่ได้หรือไง"
    "เอ่อ"
    "ฉันนักศึกษาปีสี่ชื่อ....."
    "แว้ก"

    ครูนั้นหล่นลงพื้นก่อนที่จะแนะนำตัวเสร็จ

    "ปล่อยที่ดีหน่อยสิ"
    "โทษที เจ้าหนุ่มเธอเองก็รีบมากไปไม่ใช่หรือ"
    "ต้นหว้า"ลิโป้เห็นว่าคือคนเดียวกันที่เกือบชนพวกเขา"ไอ้หมอนี่มันคนที่เกือบชนเรานี่น่า"
    "แว้ก"ครูนั้นพยายามที่จะหนีไปทางประตูมิติอีกครั้งพร้อมยูคาริ(จะสู้ด้วยก็ได้)

Post Reply Back To Forum