Topic: Myth Board Post Reply Back To Forum

  • meumiu
    Time/Date : 18:27:33 @ 17/04/2013

    สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

    กฏของเกมส์

    1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
    2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
    3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
    4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
    5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
    6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
    7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
    8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
    9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
    10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
    11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
    12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
    13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
    14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
    15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

  • meumiu
    Time/Date : 18:28:19 @ 17/04/2013

    System
    1) ระบบ Counter Attack คือ ระบบสวนการโจมตีระหว่าง Comment ของอีกฝ่าย
    - ระหว่างการต่อสู้ เมื่ออีกฝ่าย Comment โจมตีมา ผู้เล่นมีสิทธิ์สวนการโจมตีไปได้ โดยแทรกไปในเนื้อหาของการ Comment อีกฝ่าย แต่ตัวละครต้องทำได้ด้วยนะ ตามความสามารถ และอย่าลืมประกาศว่า โพสของท่านเป็น "Counter Attack" หรือ "CA"

    2) Cancel Post คือ ระบบยกเลิก Comment ของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม
    กรณีที่เจอผู้เล่นไม่ให้เกียรติ หรือ กระทำอันไม่สมควรจนเกินไป ผู้เล่นสามารถ [ประกาศ Cancel Post] ได้

    3) Total คือ สรุปเนื้อหาการกระทำ

    4) Hit Point (HP) คือ ระบบเลือดหรือพลังชีวิตของตัวละคร ระบบที่ผู้เล่นประเมินความเสียหาย((ของตัวละคร)) ซึ่งผู้เล่นสามารถคำนวนการเพิ่มลด((ได้ด้วยตัวเอง))

    5) Log Off คือ ระบบที่ผู้เล่นประกาศ Log Off จากการเล่นเนื่องจากไม่สามารถเข้ามาเล่นได้ในระยะยาวให้ผู้เล่นท่านอื่นได้ทราบ ซึ่งตัวละครของผู้เล่นที่ประกาศ Log Off จะไปอยู่ยังที่พัก ผู้เล่นท่านอื่นสามารถข้ามการกระทำ ไปยังส่วนต่อไปได้ทันที

  • meumiu
    Time/Date : 18:28:49 @ 17/04/2013

    สรุปเนื้อเรื่อง

    ณ หอคอยในเกาะทะเลหมอก ผู้เล่นได้มาหาความลับยังที่นี้ว่าที่แห่งนี้คืออะไร ระหว่างนั้นผู้เล่นได้มาถึงยังหอคอยกลางเกาะ แต่เมื่อสำรวจประตูเพื่อเปิดก็เกิดสัญญาณเตือนขึ้น แล้วมีหุ่นยนตร์ออกมาโจมตีใส่ตัวละคร ทำให้ต้องช่วยกันต้านไว้จนกว่าประตูจะเปิด

  • meumiu
    Time/Date : 18:29:47 @ 17/04/2013

    (กำลังใส่ข้อมูล)

  • meumiu
    Time/Date : 18:29:53 @ 17/04/2013

    (กำลังใส่ข้อมูล)

  • meumiu
    Time/Date : 18:29:59 @ 17/04/2013

    (กำลังใส่ข้อมูล)

  • meumiu
    Time/Date : 18:44:47 @ 17/04/2013

    "ประตูเปิดแล้ว" แองจี้ตะโกนบอกทุกคนให้รีบเข้าไป ซึ่งทุกคนต่างรีบสู้แบบเชิงค่อยๆถอยจนเข้ามาครบกันหมดแล้ว เมื่อนั้นแองจี้กดปิดประตูทันทีไม่ให้หุ่นยนตร์ยิงถล่มใส่ (เพราะตัวมันใหญ่ แล้วประตูเล็ก)

    "โอ้ที่นี้เต็มไปด้วยวิทยาการมากมายกว่าที่ฉันคิดซะอีกนะเนี่ย แองจี้กล่าว" เธอพูดพรางมองไปรอบๆซึ่งมีเทคโนโลยีไฮเทคมากมาย แต่ส่วนใหญ่ทำอะไรไม่ได้แล้วเพราะเหมือนโดนแชแข็ง

    "เอาหล่ะเราคงต้องเดินทางไปจนกว่าจะถึงชั้นบนสุดของหอคอยขนาดยักษ์แห่งนี้สินะ เพื่อหาคำตอบว่าที่นี้คืออะไร" แองจี้กล่าว

  • zeya
    Time/Date : 18:55:06 @ 17/04/2013

    พวกเซโก้นั้นเดินสำรวจรอบๆส่วนไรก้านั้นต้องจับตัวเฟแรงค์เอาไว้ไม่ให้ไปอาละวาดใส่ไทรเด้น พยัคฆ์ทมิฟมองหน้ารองกับหัวหน้าของตนก่อนจะเดินนำหน้าไปอย่างเซ็งๆหมาป่าหนุ่มกับอัศวินไร้กายนั้นมองหน้ากันพลางส่ายหน้ากึ่งๆจะหัวเราะด้วยซ้ำ

    "ให้มันได้งี้สิน้าเฟนะ"เซโก้พูดพลางเดินตามเฟแรงค์ไป

    สรุป

    พวกเซโก้เดินนำอยู่แถวหน้า

  • maid guy
    Time/Date : 18:55:10 @ 17/04/2013

    เรย์ เฮทและคารินเข้ามาในห้องแล้ว แต่ทว่าไทรเด็นและเฮทนั้นกำลังต้านอยู่

    "เร็วๆเซ่"เรย์ตะโกนเร่งสองคนที่กำลังยันอยู่ บลูตัสนั้นรีบวิ่งเข้าไปแต่ไทรเด็นนั้นยังกางโล่ห่อยู่

    "ไทรเด็น"
    ไทรเด็นกระโดดเข้าไปในประตูที่ปิดทันที

    "ฟู่ เกือบไปแล้วคาริน ช่วยรักษาทุกคนหน่อย"

    สรุป กลุ่มไทรเด็นรั้งท้ายแต่คารินรักษาทุกคน

  • Angel-is-egg
    Time/Date : 20:13:53 @ 17/04/2013

    ระหว่างนี้เราสองก็ไม่ได้พูดอะไรกันเลยแฮะ...

    รอนนี่คิดระหว่างที่กำลังเดินกับอดีตสัตว์อันเชิญ...ไม่ใช่ซิตอนนี้กำลังเดินอยู่กับยาร์ชและอีกคนที่เขาเอ่ยถึงกำลังอยู่ในเงาของยาร์ช...

    "ถ้าเสร็จจากเรื่งนี้รวมทั้งเรื่องอื่นๆ...ฉันคิดว่าฉันคงจะได้พักผ่อนจริงๆเสียทีนะ"ฉันพูดขึ้นรู้สึกเหนื่อยล้ากับสิ่งที่ผ่านมา เจ็บปวดจนไม่รู้สึกถึงความสุข ไม่รับรู้ความสุขจนลืมทุกข์ของความเจ็บปวด...
    "แล้วไง?...คิดจะทิ้งทุกอย่างไป เพื่อตัวเองโดยไม่สนคนอื่นยังงั้นเหรอ?"ไม่ใช่เสียงยาร์ช แต่เป็นเสียงวินนิก้าร์พร้อมกับร่างของเธอที่โผล่ขึ้นมาจากเงากำลังยืนกอดอก

    "ยัง ยังไม่ใช่ตอนนี้หรอก"ฉันพูดแล้วยิ้ม"ตอนนี้ ฉันยังมีเรื่องคาราคาซังที่ต้องจัดการอยู่"คำพูดของวินนิก้าร์ทำให้ฉันนึกไปถึงเรื่องที่ไม่ควรนึกถึง อ่า...ใช่ก่อนที่งานแต่งงานจะกลายเป็นงานศพฉัน...ฉันมีอะไรก่อนหน้านั้นกับแม่สาวผมบลอนด์(เจ้าสาวของฉันเอง)ก่อนหน้านั้นมาหลายเดือนแล้ว...

    "กำลังคิดอะไรอยู่ล่ะนั้น?"ยาร์ชถาม ฉันเลยอำเล่น"เรื่องที่ผู้หญิงเขาไม่คิดกันยังไงล่ะ" "หื้อ!? เรื่องอะไรล่ะพี่ชาย"ยาร์ชยิ้มแบบที่ในฉบับของเธอเองเวลาเจอเรื่องอะไรที่น่าสนใจ แน่นอน ส่วนมากมันก็เป็นเรื่องที่ผู้หญิงธรรมดาทั่วไปไม่ค่อยคิดกันล่ะนะ เว้นก็แต่ยัยนี้ไว้คนหนึ่ง...

    (ขึ้นบทวินนิก้าร์)

    ตอนนี้ฉันกำลังเดินตาม 2 พี่น้องบาร์คาดี้ และ 1 ในนั้นสูญสิ้นความเป็นบาร์คาดี้ไปหมดทั้งกายและใจ พวกเรากำลังเดินอยู่รั้งท้ายขบวนนักสำรวจ"ประหลาดๆ"หนึ่งในนั้น มีหมาป่า กับอัศวินไร้กาย...อ่า ฉันจำได้ว่า เคยถูกนายเสกคาถาใส่ฉัน... ร่ายมนต์ใส่ฉัน... กระแทกใส่ฉัน

    มันเป็นความรู้สึกเหมือนกับที่ฉันเคยโดนมาก่อนจากใครคนหนึ่ง ที่รักและห่วงใยฉันอย่างที่สุด แต่ในท้ายที่สุดก็กลับเป็นคนที่เห็นแก่ตัวอย่างที่สุด

    ไม่มีใครเชื่อถือได้ซักคน มีแค่ความเจ็บปวดที่เชื่อถือได้

    ฉันคิดว่า น่าจะอยู่ห่างจากพวกเขาซักเล็กน้อย...

    สรุป
    กลุ่มรอนนี่ เดินรั้งท้ายบริเวณกลุ่มของเซโก้ โดยวินนิก้าร์เดิน?ที่ดูเหมือนกับลอยห่างออกมาเล็กน้อย

  • meumiu
    Time/Date : 20:53:54 @ 17/04/2013

    "ที่นี้น่าสนใจมากเลยแหะ มีเทคโนโลยีที่สูงมาก ถ้าให้ฉันคิดเล่นๆ เผลอๆสถานที่นี้อาจจะมาจากมิติอื่นไม่ก็อนาคต หรืออาจจะเป็นเทคโนโลยีโบราณก็ได้นะเนี่ย" แองจี้กล่าวพรางเดินไปเรื่อยๆ ระหว่างทางที่พวกเขาค่อยๆเดินขึ้นไปเรื่อยๆ พวกเขาได้เห็นสภาพของบางที่ ที่เหมือนโดนทำลายจากการโจมตีของอะไรสักอย่าง บ้างก็เห็นซากหุ่นยนตร์ขนาดเล็กที่ห้องคนขับโดนยิงทะลุ แต่ไร้ซึ่งซากศพ

  • maid guy
    Time/Date : 21:01:02 @ 17/04/2013

    "โห นี่มันแหล่งวิจัยอาวุธทั้งนั้นเลย"เรย์รีบไปสำรวจหุ่นยนต์ยักษ์ "ไม่แน่นะว่าที่มันมาโจมตีพวกเราเพราะไม่ปกป้องความลับไม่ก็ปกป้อฐานทัพก็ได้ เธอนี่สุดยอดจริง"

    "เดี๋ยวก่อน"ไทรเด็นเบรกเรย์ก่อน"เธอรู้เรื่องมิติอื่นได้ไงกัน คาริน"ไทรเด็นสั่งให้คารินรีบจีบมือแองจี้ก่อน
    "ฉันสงสัยตั้งแต่เรื่องที่เธอสร้างปืนเลเซอร์กับที่เธอรู้เรื่องไฟฟ้าแล้ว สรุปว่าเธอคือใครกันแน่"

  • meumiu
    Time/Date : 21:20:14 @ 17/04/2013

    "ถามได้ฉันก็เป็นนักวิจัยนะสิ และการที่ฉันจะรู้เรื่องพวกนี้มันแปลกหรือไง เคยได้ยินไหมจินตนาการสำคัญกว่าความคิด เพราะจินตนาการนั้นแหล่ะที่ทำให้รุ้ในสิ่งที่เราไม่มี และทำการหาคำตอบเหตุและผลของมันออกมา ทำให้ฉันพอจะเดาว่ามันเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นว่ามันมาจากอนาคต ต่างมิติ หรืออะไรต่ออะไร และจากที่นายพูดตะกี้ทำให้ฉันแน่ใจแล้วว่านายไม่ใช่คนของโลกนี้ เพราะตั้งแต่แรกชุดพวกนายก็แปลกเล็กน้อย แต่ตอนนั้นก็ไม่คิดอะไรเพราะก็มีบางคนที่แต่งชุดไม่เหมือนชาวบ้านเป็นเรื่องธรรมชาติ แต่จากที่นายพูดว่ารู้เกี่ยวกับเรื่องต่างมิติ แสดงว่านายเป็นคนที่เกี่ยวข้อง ซึ่งสามารถหาเหตุผลมาลองรับได้ว่านายไม่ใช้คนของโลกนี้แต่อาจจะมาจากมิติอื่น ตอนแรกฉันคิดว่านายคือคนที่เกี่ยวข้องกับเกาะทะเลหมอกแห่งนี้และอาจจะมาจากอนาคต แต่ทว่าฉันเห็นเรย์สำรวจซากหุ่นยนตร์ฉันก็รู้ทันทีว่าไม่ใช่ ซึ่งเมื่อเอาเรื่องที่นายถามฉันว่า รู้เรื่องต่างมิติได้ไง มารวมกับความสนใจของเรย์ต่อซากหุ่นยนตร์นั้นแปลว่านายไม่ใช่คนของมิตินี้ แต่มาจากมิติอื่น และ คาริน การที่เธอจับมือฉันหาเหตุผลได้ 2 ข้อ คือ เพื่อจับกุมไม่ให้ฉันเคลื่อนไหว หรือไม่ก็เธอมีพลังในการอ่านใจ หรือก็คือประเภท Psychology นั้นเอง ซึ่งบังเอิญฉันก็รุ้จักกับคนที่ใช้อย่างงี้ได้อยุ่คนหนึ่ง เลยพอจะเดาได้ว่าเธอทำอะไร และพอจะเดาได้ว่าพวกนายจะถามว่าเธอคนนั้นคือใครที่อ่านจิตใจเหมือคารินได้ก็ขอบอกว่าเป็นเพื่อนฉันเองเธอชื่อ Lirin แต่ไม่น่าจะมาจากมิติอื่น โลกนี้มีคนที่อ่านจิตใจได้ก็มีเหมือนกันน่ะ" แล้วแองจี้ก็หยุดหยิบน้ำขึ้นมากินเล็กน้อย

  • maid guy
    Time/Date : 21:42:51 @ 17/04/2013

    "ท่านพี่คะ"คารินพูดแทรก"เธอไม่ได้โกหกแน่นอนค่ะ"
    "งั้นหรือ"ไทรเด็นสั่งให้ปล่อยทันที"ตองขอโทาด้วยแล้วกัน เอาเป็นว่าพวกเราไม่ได้มาจากอนาคต แต่ว่าเทคโนโลยีเหล่านี้บางส่วนเรียกได้ว่าค่อนข้างทั้งล้าหลังและทันสมัยกว่าอย่างปืนเลเซอร์นั่นความจริงเราสามารถ...."
    "ไทรเด็น"เรย์ขัดขึ้นมา
    "ขอโทษแล้วกัน"ไทรเด็น"เผอิญว่ามันพล่ามมากไปหน่อย"
    "แล้วมิติของนายน่ะไม่มีหุ่นยนต์หรือไง"แองจี้ถาม
    "มีแต่หุ่นรับใช้ แต่หุ่นสงครามพวกเราไม่มี"
    "พวกแกชอบฆ่าฟันด้วยตัวเองมากกว่ามั้ง"เฟแรงส์แทรกไทรเด็น
    "หุ่นยนต์หากเกิดเหตุผิดพลาดก้หายนะมาได้ เช่นระบุฝ่ายศัตรูผิดหรือเกิดคลั่งแบบสัตว์ป่าอย่างนายล่ะเจ้าเหมียว"
    "แง่ง"เฟแรงส์ทำเสียงขู่
    "งั้นหมายความว่าเทคโนโลยีของพวกนายมัน...."แต่เฮทที่เดินเข้ามาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยยื่นคิด หุ่นแมลงปอแล้วชี้นิ้วหมุนไปมาบนหัว มันบินไปเพื่อลาดตระเวณหาศัตรูหรือสิ่งมีชีวิตอื่นๆ
    "ขอแนะนำให้รู้จัก หุ่นยนต์สำรวจจ้า"ไทรเด็นนำเสนอด้วยท่าทางราวกับเซลล์แมน"ส่วนรายละเอียดบอกไม่ได้จริงๆ แต่หากเธอได้มาเยือนดาวของเราจะยิ่งตกใจกว่านี้แน่ๆ"
    "นี่นอกจากพวกนายเป็นคนต่ามิติแล้วยังเป็นมนุษย์ต่างดาวด้วยหรือ"
    "ไทรเด็น พี่ว่านายพูดมากไปแล้วนะ"เรย์ขัดขึ้น"ทุกคน ปล่อยหุ่นสำรวจได้"แล้วไทรเด็น(ปล่อยแมลงสาบ)เรย์(ตั๊กแตน)และบลูตัส(กว่าง)บินรอบพื้นที่
    "ทำไมไม่ทำเป็นแมงมุมล่ะ"แองจี้ถาม
    แต่ก่อนที่เรย์จะตอบนั้นมีแมมุมตกที่ต้นคอของเรย์ในทันที
    "กรี๊ด"เมื่อเรย์เจอสิ่งที่กลัวที่สุด เธอเลยวิ่งหนีด้วยความเร็วเหมือนใช้คล้อคโหมดพล่านไปทั่วและเฮทนั้นวิ่งตามทันที

  • NAX99
    Time/Date : 22:07:12 @ 17/04/2013

    (บทริวเซีย)
    "ที่ชายแดนเป็นไงมั้ง"ฉันกำลังถามกับเจ้าถึก(บลูตัส) ขณะที่ในปากกำลังคาบบุหรี่อยู่และกำลังเดินไป โชคดีที่คราวนี้ฉันไม่ต้องแบกไอ้สัมภาระเยอะแยะพวกนั้นแล้ว เพราะอยู่กับยัยนั้นหมดเลย สบายไหล่ขึ้นเยอะ
    "อ่อ สงครามยุคิลงแล้วล่ะ DK ก็ถูกผนึกแล้ว หึหึ ตอนที่สู้กับมันอ่ะนะ...."
    "พอเลย! ฉันถามแค่เรื่องสงคราม ไม่ได้ถามเรื่องโอ้อวดของนาย"
    "อะไร..."
    "ฉันปราบนั้นแล้วน่ะ ฉันฆ่าโน้นแล้วนะ ฉันทำอย่างโน้น อย่างนี้ คิดว่าเรื่องพวกนั้นมันฟังดูเท่เหรอ? เหอะ ฟังแล้วอยากอ้วก" ฉันรีบตัดบทมันทันที
    "เฮ้ย นี่...."
    "เอาเหอะ นายจะฆ่า จะสู้ จะอะไรก็เรื่องของนาย ชีวิตของนาย ......แต่อย่าให้มันต้องเปื้อนเลือดคนที่นายรักและเขารักนายซะล่ะ...." และฉันก็เดินไปข้างหน้า กะจะไปหาที่สูปบุหรี่เงียบๆ
    "ยัยนั้น ไม่คิดจะให้ข้าพูดเลยรึไง"หมอนั้นแอบพูดน้อยใจเล็กน้อย

    (บทแวนโซ)
    "อ่าาา ไม่ติดซักที ขนาดตรงนี้มีพวกเทคโนโลยีเยอะแยะนะเนี่ย" ผมกำลังติดต่อจากพวกรุ่นพี่ที่อยู่ที่มิติโน้น ผมอยากติดต่อได้เร็วๆจัง การที่รุ่นพี่ไม่อยู่ที่นี่ สงครามก็ยุติ คุณเทลก็บอกว่าไม่อยู่ที่มิติของเขา งั้นก็ต้องที่นั้นซิน่ะ
    "นายก็มาจากมิติอื่นเหรอ"คุณแองจี้ตรงเข้ามาถามผมที่กำลังยุ่งกับวิทยุ ไอ้นี่มันสะดุดตาจริงๆซะด้วย
    "เอ๊ะ เอ่อ คือ แบบว่า.......ใช่ครับ"
    "ขอดูวิทยุตรงหูนั้นหน่อยซิ"ว่าแล้ว เขาก็หยิบของผมไป
    "อ่ะ เอ๊ะ เดี้ยว อ่ะ อ้า อ้าาาาาาาาาา!!"เขาดึงจับแยกชิ้นส่วนของเขาไปคนล่ะทิศล่ะทาง อ้าาา นี่เขารู้ไหมเนี่ยว่าทำอะไรลงไป
    "โอ่ะ ไอ้นี่น่าสนใจดีนี่นา ขอยืมเดี้ยวซิ เดี้ยวจะคืนให้ในสถาพเดิมเลย"เขาว่า ซึ่งว่ากันตามตรงผมว่าเขาน่าจะคืนมาในสถาพเดิมได้นะ เพราะว่าเขาถอดแยกส่วนมันได้อย่างชำนาญ อย่างกับรู้ว่าอะไรเป็นอะไรแน่ะ
    "ตะ แต่ว่า ผมต้องใช้นะครับ"
    "ติดต่อไม่ได้ไม่ใช่เหรอ ตอนไม่ได้นี่ก็ขอยืมหน่อยนา"
    "แต่ว่า...."ผมกำลังอ้ำอึง ผมปฏิเสธคนไม่เก่งด้วยซิ
    "ถ้าไอ้นั้นล่ะก็ ยังมีอีกอันน่ะ" คุณเฟแรงค์เขียนกระดาษยื่นให้ผมดู พร้อมกับยื่นวิทยุอีกอันให้
    "ขะ ขอบคุณครับ อ่ะ เอามาจากไหนเหรอครับ"
    "เอส รุ่นพี่นายให้มาน่ะ"เขาตอบกลับมา
    "เหรอครับ... ยังไงก็ขอบคุณมากเลยครับ"
    "งั้น นี่ฉันขอเลยนะ"
    "เอ๊ะ!?"
    "ทั้งหมดเพื่อการวิจัยของฉันน่ะ"
    "ดะ เดี้ยวซิครับ!!"แล้วคุณแองจี้ก็หยิบวิทยุของผมเอาไปเลย....
    "ว่ากันตามตรงผมต่างหากที่ต้องมาหาเทคโนโลยี ไงมันกลับกันงี้ล่ะ..."

    สรุป
    1.ริวเซียแยกตัวไปสูบบุหรี่เงียบๆ
    2.แวนโซวิทยุของเขาจะอยู่กับแองจี้ และเขาจะได้วิทยุของเอสมาแทน

    ปล.ฟังค์ชั่นของตัววิทยุมี 3 อัน คือวิทยุสื่อสาร กล้องส่องทางไกล กล้องสแกนคลื่นความร้อน

  • meumiu
    Time/Date : 22:20:02 @ 17/04/2013

    ไม่นานนักพวกเขาก็ได้ม่าถึงลิฟต์ตัวใหญ่อันหนึ่ง แองจี้ขอเวลาไปจัดการระบบให้มันใช้งานได้ก่อน โดยให้คนอื่นเฝ้าดูรอบๆ ซึ่งตอนนี้จะคุยอะไรก็ได้ สัก 3 Comment

  • maid guy
    Time/Date : 22:34:09 @ 17/04/2013

    ไทรเด็นนั้นนั่งใกล้ๆกับแองจี้เหมือนคอยเฝ้าดูอยู่

    "ทำไมนายไม่ไปดูอะไรรอบๆล่ะ"
    "ฉันว่าเฝ้าเธอน่าสนใจกว่าน่ะ"ไทรเด็นนั่งขัดดาบของตน"แล้วอีกอย่างพวกเราก้ปล่อยดรอนแล้วด้วย(หมายถึงหุ่นแมลง)หากมีอะไรมันก็บินมาบอกเอง"

    เรย์นั้นเนื่องจากตกใจที่แมงมุมเกาะที่คอได้วิ่งไปหากลุ่มเซโก้(หากคุยกับเธอจะรู้ว่าคนที่บ้าสงครามคือไทรเด็นคนเดียวเท่านั้น)
    ส่วนเฮทนั้นเดินไปเรื่อยๆและบลูตัสนั้นนั่งงอนที่โดนเมิน(ใครมาคุยด้วยก็ได้)
    ส่วนคารินนั้นเดินไปหาโซเดเนียพร้อมหยิบขนมหวานให้
    "เอาขนมหวานหน่อยไหมเธอ"

  • FroZen
    Time/Date : 23:49:35 @ 17/04/2013

    โซเดเนียเห็นประตูเปิดก็เดินเข้าไปแบบช้าๆเนิบๆ
    ในเมื่อยักษ์เหล็กที่หมายตาถูกชิงสู้ไปแล้วเธอก้ไม่มีความหมายที่จะอยู่ต่อ

    เธอเข้าไปแล้วก็ลงนั่งอย่างเบื่อๆ มือเท้ากับคาง
    ปีศาจสาวมองกลุ่มคน(ขอเรียกกลุ่มคนก็แล้วกันนะค่ะ)เดินเข้ามาเงียบๆ
    แล้วก็เดินผ่านเธอไปแล้วคุยกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

    เธอถอนหายใจอย่างเงียบๆที่ถูกเมินแบบนี้ แต่ยังไงก็ตามเธอก็ชินแล้วละ
    โซเดเนียเอามือไขว้ไว้ที่หลังแล้วเดินตามเงียบๆ ทำหน้าเหมือนจะหงุดหงิดนิดหน่อย

    เรื่องราวต่างๆเข้ามาในหูที่แหลมเหมือนปีศาจของเธออย่างต่อเนื่อง
    แต่เธอเลิกสนใจทันที เมื่อไม่รู้เรื่องว่าคุยอะไรกัน

    จนกระทั่งถึงลิฟท์ที่เก่าแก่อันหนึ่ง มีฝุ่นเกาะอยู่เต็มไปหมด ดูท่าเหมือนจะหมดสภาพไปหลายปีแล้ว
    แต่โซเดเนียก็เป็นโซเดเนีย เธอไม่ได้สนใจตั้งแต่แรกแล้วว่าลิฟท์มันจะเป็นยังไง
    เธอสนใจอย่างเดียวว่า เมื่อไรจะได้สู้ก็เท่านั้นเอง

    "เอาขนมหวานหน่อยไหมเธอ" เสียงสาวคนหนึ่งดังขึ้น
    โซเดเนียหันไปก็พบสาวที่หน้าอกใหญ่มากๆยืนถืออมยิ้มอยู่
    ("ยัยวัว" โซเดเนียตั้งชื่อเล่นของคารินอย่างเงียบๆ)

    เธอจับตามองอมยิ้มสักพักแล้วพูดว่า "ฉันไม่สนใจอมยิ้มหรอกนะ"
    จู่ๆมือของโซเดเนียก็ดึงอมยิ้มออกจากมือของคาริน แล้วมองหน้า
    "แต่มันน่าอร่อย ขอลองก็แล้วกัน"

    ==============================================

    โซวไวซอร์ลุกขึ้นจากแคปซูลหลังตืื่jนนอน เขาพบว่าแผลทั้งหมดได้ถูกรักษาเรียบร้อยแล้ว
    ส่วนเสื้อผ้าที่มาจากโลกคาซาเดียก็เช่นเดียวกัน และก็พบว่าอาวุธที่ทำมาใหม่รวมถึงที่ซื้อมา
    ก็ยังอยู่ในห้องพักในโลกนู้นอยู่เลย ทำให้เซ็งเป็นพักๆ แต่จู่ๆท้องก็ร้องขึ้น เมื่อกำลังนึกว่านานมานานแค่ไหนแล้ว
    "ท่าทางจะนานสินะ" โซวไวซอร์พูดกับตัวเองเงียบๆ

    เขาเดินออกจากห้องพยาบาลโดยไม่พูดอะไรสักคำ เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าในนี้ไม่มีใครพูดได้เลยนอกจากเทล

    โซวไวซอร์ถึงโรงอาหารที่ตั้งหมายไว้ เขาสั่งอาหารต่างๆที่เคยกิน และนั่งนึกเรื่อยเปื่อยโดยไม่สนใจคำตอบ
    "พวกนี้มันรู้จักอาหารพวกนี้ยังไง ทั้งๆที่ไม่เคยไปโลกเราสักหน่อย"
    "ไม่มีใครอยู่ที่นี่เลยแฮะ เงียบๆชอบกล พวกนั้นยังไม่กลับมาอีกหรอ"
    "ริริน... ตอนนี้เธอจะเป็นยังไงบ้างนะ"
    ......

    โซวไวซอร์โบกแก้วไวน์ในมือไปมา ขณะที่อีกมือจิ้มเนื้อกินอย่างเอะอะ(เหตุการณ์ที่ไม่มีใครในโรงอาหารมันหายากนี่นะ)
    พอกินไปได้สักพักก็นึกอะไรออกขึ้นมา

    "แก้วพวกนี้.." โซวไวซอร์พูดขึ้น "มันก็ใช้เเทนเลนส์ได้เหมือนกันนี่หว่า!!"
    หนุ่มผมดำลุกออกจากโต๊ะกระโดดออกจากโต๊ะเต้นแรงเต้นกาเหมือนไขปริศนาที่ลึกลับที่สุดในโลกได้
    เขาชูแก้วขึ้นเหนือหัวสูง หน้าตาปลาบปลื้มราวกับได้ถ้วยรางวัลออสก้า

    "เอาละ ในเมื่อได้วัตถุดิบแล้ว ก็ไปทำอาวุธต่อละนะ" ซอร์พูดขึ้น พร้อมกับเอากระดาษที่อยู่มาเขียนสั่งไวน์
    เต็มไปหมด...

    พอได้ของที่พอเพียง ซอร์ก็ไปที่ห้องประลองเก่า แต่ก็พบว่ามันซ่อมเรียบร้อยแล้ว
    เหมือนมันไม่เคยเป็นอะไรมาก่อนเลย

    "ชิ แบบนี้ก็แย่นะสิ" โซวไวซอร์บ่น พร้อมกับเกาหัวอย่างครุ่นคิด
    พอคิดไปสักพักก็ตัดสินใจไปโลกคาซาเดีย เพราะที่โลกเทลไม่เหลืออะไรให้ทำอีกแล้ว...

    ======================================================

  • zeya
    Time/Date : 12:04:02 @ 18/04/2013

    ไรก้าได้แต่ลอบมองวินนิก้าร์แล้วถอนหายใจ เซโก้ได้แต่อมยิ้มพลางหัวเราะเบาๆ

    "เป็นห่วงแม่เสือสาวนั้นสินะ"เซโก้พูดไรก้าได้แต่ถอนหายใจ

    "ใช่หัวหน้า.....จริงๆข้าเองก็ไม่อยากจะทำแบบนั้นหรอก"ไรก้าพูดด้วยเสียงอันแผ่วเบาอัศวินไร้กายนั้นกลับคืนสู่ร่างหมาป่าสีดำมีเขาอีกครั้ง

    "เฮ้ๆๆ......ใช้ร่างนี้ไม่กลัวเจอเจ้าหนูนั้นเหรอไรก้า"เซโก้ถามด้วยรอยยิ้มไรก้านั้นเริ่มมองอย่างระแวงๆขึ้นมาบ้าง

    "คงไม่มั้งหัวหน้า.....ถ้ามาด้วยก็เห็นแล้วละ"ไรก้าพูดพลางมองไปรอบๆอีกครั้ง

    "มันก็ไม่แน่นะ.......ระวังโดนฟัดละ"เซโก้พูดไรก้าสะดุ้งโหยง

    "หัวหน้า!!!!!"ไรก้าร้องลั่นเซโก้ได้แต่หัวเราะเฟแรงค์ได้แต่ส่ายหน้าพลางมองไปยังเรยที่กำลังพยายามเอาอะไรบางอย่างออกจากคอสุดชีวิต พวกเซโก้จึงหันไปสนใจเรย์แทน

    "แมงมุม........เก่งแค่ใหนก็มีจุดอ่อนกันทั้งนั้นแฮะ"เซโก้พูดพลางเปลี่ยนสีขนตัวเองเป็นสีเขียวอ่อนแล้วใช้พลังลมพัดแมงมุมที่เกาะอยู่ออกไป

    "มันออกไปแล้วละ......เธอพี่สาวเจ้านั้นนี่"เซโก้พูดพลางเดินมาหาเรย

    สรุป

    เซโก้เริ่มคุยกับเรย(ให้เมดกายแต่งเอง)

  • maid guy
    Time/Date : 14:43:45 @ 18/04/2013

    เรย์ที่พยายามปัดแมงมุงออกจากต้นคอครั้งแล้วครั้งเล่าก้ได้มีนมาช่วยตนเอาแมงมุมออกจากคอ

    "เจ้าน้องบ้าเอ๊ย ทำไมไม่ช่วยกันบ้างเลยยะเนี่ย"เรย์บ่นก่อนที่จะเจอกับเซโก้
    "มันออกไปแล้วละ......เธอพี่สาวเจ้านั้นนี่"เซโก้พูดพลางเดินมาหาเรย
    "ถ้าหมายถึงไทรเด็นแล้วละก็ ความหมายที่แท้จริงคือลูกพี่ลูกน้องกันเฉยๆ น้องสาวที่ร่วมสายเลือดจริงๆคือคารินต่างหากเล่า"
    เฟแรงส์ทำเสียเหมือนไม่พอใจซึ่งเรย์ได้หันมามอง
    "เจ้าเสือตัวนี้มันพูดว่าอะไรน่ะ"
    "มันบอกว่าไม่อยากยุ่งกับฆาตกรน่ะ หมายถึงว่าไม่อยากยุ่งกับพวกบ้าสงครามน่ะสิ"
    "เฮ่อ" เรย์หาที่นั่งพร้อมไขว้ขาของตน"ไม่เป็นไรหรอก เพราะปกติแล้วตระกูลเรามักจะโดนเรียกแบบนั้นน่ะแหละ"
    "หมายความว่าพวกเธอ...."
    "เปล่า พวกเราเป็นทหารมากหลายรุ่นแล้ว ไทรเด็นเขาเป็นผู้สืบทอดคนสุดท้ายเลยเป็นแบบนี้ไง"
    "หมายความว่าไงคนสืบทอดคนสุดท้าย ทั้งๆที่ยังมีเธอและนองสาวอีกคนมิใช่หรือ"ไรก้าถาม
    "พวกเธออาจไม่รู้แต่จริงๆแล้วธรรมเนียมของดาวเราผู้สืบสกุลมักเป็นผู้ชาย"เรย์กำหมัดแน่น"ซึ่งตอนนี้ก็เหลือแค่ไทรเด็นคนเดียวเท่านั้นเองแหละหากไม่นับเจ้าเดรโก้ที่ตอนนี้ไม่รู้ไปอยู่ไหนกันแน่"
    "หากเจอเขาก็ดีน่ะสิ"ไรก้าพูด แต่ทว่าเรย์กลับทุบสิ่งที่เหมือนกับรถจนยุบไปทันที
    "อย่าพูดถึงหมอนั่นเด็ดขาด เจ้าพี่ชายฝาแฝดของฉันเนี่ย"เรย์ตะโกนดังลั่นจนทุกคนหันมามอง"เจ้าหมอนั่นดันเป็นพวกมีพลังจิตPsychokinetic(เคลื่อนย้ายสิ่งของ)แต่กลับอุบเอาไว้จนกระทั่งคลั่งแล้วไล่ฆ่าเพื่อนร่วมทีมทุกคนไม่เว้นแต่เจ้าไทรเด็นนั่น แต่หมอนี่รอดตายกลับมาได้พร้อมความอัปยศหมอนี่เลยพยายามกู้ศักดิ์ศรีของตระกูลที่ย่ำแย่ทั้งๆที่น่าจะเป็นฉันมากกว่าจนหมอนี่จำเป็นต้อพักงานด้วยซ้ำ"
    "หมายความว่างไที่ต้องพักงาน"เซโก้ถาม
    "เพราะหมอนี่อยู่ในสนามรบมากไปตอนนี้ยังพอแยกแยะอะไรออกได้แต่ถ้ายังฝืนรบอีกละก็ หมอนี่คงไม่ต่างอะไรกับสัตว์ ไม่สิ เป็นอะไรที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นอีก เพื่อศักดิ์ศรีแห่งวงค์ตระกูล"
    "อย่างน้อยหมอนี่ก็อยู่กับมนุษย์ที่ต่างจากพวกเรานั้นอยู่กับมนุษย์ไม่ได้หรอก"ไรก้าพูด
    "หมอนี่น่ะ แม้แต่ในกองทัพไม่มีใครอยากไปคุยกับเขาหรอกที่ไทรเด็นสนิทด้วยก็มีแต่พวกเราเท่านั้นแหละ นอกนั้นหมอนี่ไม่คุยกับใครเลย ไม่สิ ไม่มีใครกล้าคุยกับหมอนั่นเลยสักคนเดียว"
    "ท่านพี่มีอะไรหรือ"ไทรเด็นเดินเข้ามาหาเรย์"เห็นว่าแองจี้ใกล้ซ่อมเสร็จแล้วเลยตามพี่มาน่ะ"ไทรเด็นจ้องกลุ่มเซโก้อย่างไม่ไว้ใจ โดยเฉพาะกับเฟแรงส์ที่จ้องเป็นพิเศษ
    "ไปรอที่ลิฟต์ด้วยกันเถอะท่านพี่"

Post Reply Back To Forum